صبر ما پنجه مومیست چوعشق آرد زور

غمزه او حشر فتنه به هر جا ببرد

عافیت را همه اسباب به یغما ببرد

پنجه گر ساخته باشند ز خارا ببرد

گو تو خواهی ، که گرانی ببرد بندی عشق

کوه بر سر نهد وسلسله در پا ببرد