رحمی که به این غمزده اش بود نماندست

جانان نظری کو ز وفا داشت ندارد

لطفی که از این پیش به ما داشت ندارد

لطفی که به این بی سرو پا داشت ندارد

آن پادشه حسن ندانم چه خطا دید

کان لطف که نسبت به گدا داشت ندارد