جوری که به این قوم روا داشت ندارد

آن پادشه حسن ندانم چه خطا دید

کان لطف که نسبت به گدا داشت ندارد

گر یار خبردار شود از غم عاشق

وحشی اگر از دیده رود خون عجبی نیست

کان گوشه چشمی که به ما داشت ندارد