مذاق وحشی و این درد و غم که ساقی وقت

چو دفع تلخی هجر تو از مذاق نکرد

شد از فراق به یک ذره صبر راضی و نیست

کسی که طاقت او را غم تو طاق نکرد

نصیب ساغر ما باده رواق نکرد