به کویش گر ندارم صوت عشرت غم مخور وحشی

که خواهم عذر او گر گاهش آزاری ز من باشد

ز اشک ناامیدی برد مژگان آب و می ترسم

که ناگه بر سر راه کسی خاری ز من باشد

مرا این بس که آنجا ناله زاری ز من باشد