با اینهمه حق وفا خواری و ذلت کم نشد

خوش بخت تو ای مدعی کاینجا که من خوارم چنین

با یک جهان بی حرمتی هیچت ز حرمت کم نشد

عمری زدم لاف سگی اما چه حاصل چون مرا

وحشی از و بر خاطرم پیوسته بود این گرد غم

ز آیینه من هیچگه گرد کدورت کم نشد