وحشی از خون خوردن شب دوش نتوانست خاست

اتحاد شمع برق خرمن پروانه بود

سوختن با آتش است و عشق با دیوانگی

عشق بر هر دل که زد آتش چو من دیوانه بود

کاین می مرد افکن امشب تا لب پیمانه بود