زان نیمه شب بترس که در تازد از جگر

یک ره سوال کن گنه بی گناه خود

زین چشم پر تغافل اندک گناه خود

تاکی عنان کشیده توان داشت آه خود

دادیم جان به راه تو ظالم چه می کنی

سر داده ای چه فتنه چشم سیاه خود