می داشت نوشخند توام در پناه خود

درد سرت مباد ز فریاد دادخواه

گو داد می زنید تو میران به راه خود

زان عهد یاد باد کز آسیب زهر چشم

من صید دیگری نشوم وحشی توام

اما تو هم برون مرو از صیدگاه خود