چه یاری خوب پیدا کرد نزدیکست کز غصه

که گردد لال هر گه شرح باید کرد حال خود

کدام از من بهند این پاک دامان عاشقان تو

قراری داده خواهی بود ما را در خیال خود

به دست خود کنم این چشم و سازم پایمال خود

نمی گفتم مشو پروانه شمع رخش وحشی

چو نشنیدی نصیحت این زمان می سوز بال خود