ره نظارگیان بسته به مژگان فرما

شکرستان ترا قفل ز در بگشاید

غمزه را بخش اجازت که به خنجر بکند

دیده ای کو به تو گستاخ نظر بگشاید

که به یک چشم زدن راه گذر بگشاید

در گلویم ز تو این گریه که شد عقده درد

گرهی نیست که از جای دگر بگشاید