شب مارا به در صبح نه آن قفل زدند

که به یک چشم زدن راه گذر بگشاید

در گلویم ز تو این گریه که شد عقده درد

گرهی نیست که از جای دگر بگشاید

که به مفتاح دعاهای سحر بگشاید

همه را کشت، بگویید که با خاطر جمع

این زمان باز کند تیغ و کمر بگشاید