که به مفتاح دعاهای سحر بگشاید

در گلویم ز تو این گریه که شد عقده درد

گرهی نیست که از جای دگر بگشاید

شب مارا به در صبح نه آن قفل زدند

همه را کشت، بگویید که با خاطر جمع

این زمان باز کند تیغ و کمر بگشاید

راه تقریب حکایت ندهی وحشی را