گو ماتم خود دار و به نظاره قدم نه

این باد که از جنبش دامان تو آید

بر مائده خلد خورانم همه خونم

رشک مگسی کان ز سر خوان تو آید

آنکس که به راه سر میدان تو آید

سر لشکر هر فتنه که آید پی جانی

تازان ز ره عرصه جولان تو آید