تازان ز ره عرصه جولان تو آید

گو ماتم خود دار و به نظاره قدم نه

آنکس که به راه سر میدان تو آید

سر لشکر هر فتنه که آید پی جانی

وحشی مرض عشق کشد چاره گران را

بیچاره طبیبی که به درمان تو آید