آنکه می گفت به وحشی که منم زاهد شهر

گل گل افتاده برو از می نابش نگرید

تا نپرسیم از آن مست که کی می زده ای

چین بر ابرو زدن و ناز و عتابش نگرید

گو بیایید به میخانه ، خرابش نگرید