یارب که تا قیامت نشو و نما بماند

گر جان گذاشت خالی نخل رسیده او

او هر دو تازه نخلش او را بجا بماند

این را به باغ دولت و آنرا به گلشن بخت

تو جاودان بمانی گر او نماند باقی

اقبال تو جهان را تا انتها بماند

وحشی همیشه ماند این زبده زمانه