با رخنه دیرینه به ویرانگی آمد

ای عقل همانا که نداری خبر از عشق

بگریز که او دشمن فرزانگی آمد

خوش باشد اگر کنج غمت هست که این دل

دارد خبری آن نگه خاص که سویم

مخصوص به سد شیوه بیگانگی آمد

ای شمع به هر شعله که خواهیش بسوزان