گریه کن بر حسرت و درد من ای ابر بهار

وین غم دیگر که دور از روی یارم می کشد

می کشد سد بار هر ساعت من بد روز را

من نمی دانم که روزی چند بارم می کشد

کاینچنین فصلی غم آن گلعذارم می کشد

شب هلاکم می کند اندیشه غمهای روز

روز فکر محنت شبهای تارم می کشد