ای باغ خوش بخند که خلقی ز هر طرف

ما را به سوی خود خم موی تو می کشد

زنجیر کرده بر سر کوی تو می کشد

چون سبزه رخت بر لب جوی تو می کشد

ای سبزه، بخت سبز تو داری که لاله سان

هر سو کسی پیاله بر روی تو می کشد