هر سو کسی پیاله بر روی تو می کشد

ای باغ خوش بخند که خلقی ز هر طرف

چون سبزه رخت بر لب جوی تو می کشد

ای سبزه، بخت سبز تو داری که لاله سان

ای بوستان شکفته شو اکنون که خلق را

دل همچو غنچه باز به سوی تو می کشد