که دلم بهانه جو شد من از و بهانه جوتر

دل و طبع خویش را گو که شوند نرم خوتر

گله گر کنم ز خویت بجز اینقدر نباشد

که شوند اگر تو خواهی قدری ازین نکوتر

همه رنگ حیله بینم پس پرده فریبت