گر سد آزار ببینم ز دل آزار دگر

گو مکن غمزه او سعی به دلداری ما

زانکه دادیم دل خویش به دلدار دگر

بسکه آزرده مرا خوشترم از راحت اوست

وحشی از دست جفا رست دلت واقف باش

که نیفتد سرو کارت به جفا کار دگر