آمدن و گذشتن و رفتن و ایستادنش

بست زبان شکوه ام لب به سخن گشادنش

عذر عتاب گفتن و وعده وصل دادنش

بود جهان جهان فریب از پی جان مضطرب

ناز دماند از زمین، فتنه فشاند از هوا

طرز خرام کردن و پا به زمین نهادنش

جذب محبتش کشد، هست بهانه ای و بس