وحشیم حیران او از دور و جان نزدیک لب

گوشه چشمی بجنبان و بینداز از تنش

سود پیراهن بر آن اندام و ما را کشت رشک

تا قیامت دست ما و دامن پیراهنش

کار من موقوف یک دیدن ز چشم پر فنش