بر زبانت بگذرد روزی کز آن غمناک حیف

ظلم باشد اختلاط او به هر نااهل، ظلم

حیف باشد بر چنان رو دیده ناپاک ، حیف

گر بر آید جانم از غم ، نیستی آن ، کز غلط

در خم فتراک وحشی را نمیبندی چو صید

گوییا می آیدت زان حلقه فتراک حیف