گر همه مرهم شوی ما را نباشی سودمند

عشق ما پرتو ندارد ما چراغ مرده ایم

گرم کن هنگامه دیگر که ما افسرده ایم

کز تو پر آزردگی داریم و بس آزرده ایم

لخت لخت است این جگر چون خود نباشد لخت لخت

که مگر دندان حسرت بر جگر افشرده ایم