مرا رسد که چو وحشی چنین دلیر درآیم

کراست زهره و یارا غلام جرات خویشم

چه خوش گزیده امت از بساط حسن فروشان

نه عاشق تو که من عاشق بصیرت خویشم

که خوانده لطف تو در سایه حمایت خویشم