کز دور مگس ران سر خوان تو باشم

این بس که تماشایی بستان تو باشم

مرغ سر دیوار گلستان تو باشم

کافیست همین بهره ام از مائده وصل

این منصب من بس که چو رخش تو شود زین

جاروب کش عرصه جولان تو باشم

خواهم که شود دست سراپای وجودم