که نیکنامی جاوید از برای تو خواهم

فتاده ام به رهت چشم و گوش گشته سراپا

بیا که گوش به آواز پا و چشم به راهم

مکن که عیب کنندت ز چون منی چو گریزی

چو وحشی از چمن وصل رستم اول وآخر

سموم بادیه هجر ، زرد کرد گیاهم