در جنت بگشا بر رخم ای خازن خلد

چنگ در جان زندم میل کبوتر نکنم

دارم آن صبر که با چاشنی ذوق مگس

بر لب تنگ شکر دست به شکر نکنم

که دماغ از گل باغ تو معطر نکنم

حله نور اگرم حور به اکراه دهد

پیشش اندازم و نستانم و در بر نکنم