نه قرار مانده وحشی ز غمش مرا نه طاقت

به خدا که خوشتر آید ز حیات جاودانم

ز غم تو می گریزم من ازین جهان و ترسم

که همان بلای خاطر شود اندر آن جهانم

اثری نماند از من اگر اینچنین بمانم