ببین وحشی که چون سویت به زهر چشم می بیند

مرا شاید که جایی دیده باشی چشم بر من کن

چو کار من نخواهد شد به کام دوستان از تو

هلاکم ساز باری فارغم از طعن دشمن کن

ترا زان پیش کز مجلس براند عزم رفتن کن