وحشی ببین اندوه دل وز سخت جانی دم مزن

آن رسم هم منسوخ شد در عهد استغنای تو

فرسوده سرها در رهت در هر سری سد آرزو

وان آرزوها خاک شد یک یک به زیر پای تو

کز هم بپاشد کوه را اندوه جان فرسای تو