غافل است او از من و دردم شود هر روز بیش

آنچه پنهان داشتم زین پیش می گویم به او

گشته ام خاموش و پندارد که دارم راحتی

چند حرفی از درون ریش می گویم به او

اندکی زین درد بیش از پیش می گویم به او

غمزه ات خونریز دل دربند لعل نوشخند

دل نمی داند جفای خویش می گویم به او