چه شد که بر سر نرگس شکست ژاله پیاله

بود علامت باران اشک خرمی ما

شبی که باده روشن مه است و هاله پیاله

اگر به چشم تو دعوی نکرد از سر مستی

منه ز دست چو نرگس پیاله خاصه در این دم

که لاله می دهد و می خورد غزاله پیاله

چگونه توبه کند وحشی از پیاله کشیدن