ای غیر ،دل داری تو هم اما دلت را نور کو

کامد به بد مستی برون رطل پیایی خورده ای

چون معدن الماس شد از عمزه تو سینه ام

رحمی که پهلو می نهد آنجا دل آزرده ای

در هر مزار افتاده است اینسان چراغ مرده ای

گو مرغ آیی ره بتاب از ما سمندر مشربان

یعنی به آتش در شدن ناید ز هر افسرده ای