در گردنش هنوز کمند گسسته ای

صیاد کیست تا نگذارد ز هستیش

غیر از سر بریده و بال شکسته ای

صیدی ستاده باز که بندد گلوی جان

کو جرگه ای که باز نماند نشان از او

جز جان زخم خورده خونابه بسته ای

قیدیست قید عشق که ذوقش کسی که یافت