ای بی سبب اسیر کش بیگناه سوز

چشم نیازمند طلب را چه می کنی

با چشم شوخ نیز گرفتم بر آمدی

آن خنده نهانی لب را چه می کنی

پرسند اگر به حشر سبب را چه می کنی

عجز و نیاز روزم اگر بی اثر بود

تاثیر گریه دل شب را چه می کنی