وحشی از هجر تو جان داد، تو باشی زنده

ز آنکه دستی ست که دور است ز دامان کسی

پادشاهان و نکویان دو گروه عجبند

که نبودند و نباشند به فرمان کسی

زندگی بخش کسی عمر کسی جان کسی