اجل گر رحم بر وحشی نکردی شام مهجوری

چه می شد گر زیادی یک نظر هم سوی ما کردی

به تنگیم از جدایی کاشکی می شد یکی پیدا

که ما را رهنمایی سوی اقلیم فنا کردی

تو می دانی که غم با روزگار او چها کردی