جناب عالی جودش بلند افتاده تا حدی

که رنگ و روی آن آتش زند لعل بدخشان را

سوار عرصه دولت که در جولان اقبالش

نباشد راه جز در چشم اختر پای یکران را

که آنجا کس به سقایی ندارد ابر نیسان را

به جای دانه در هر رشته سد گوهر کشد خوشه

ز آب جود اگر یک رشحه بخشد کشت دهقان را