مرصع ساختی تاج زر خورشید تابان را

فکنده کشتیش در قلزم فیض ثنای تو

که سازد موجه او کان گوهر جیب و دامان را

چه گوهرها که گردون را اگر درجی ازین بودی

سزد در موقف ایثار او درهای پر قیمت

اگر لطف تو در زر گیرد این طبع درافشان را

الا تا عاشق و معشوق در هر گفتن و دیدن