کیسه و کاسه ای که مانده تهی

که ازو عالمی گلستان است

با کف او که معدن کرم است

با دل او که بحر احسان است

کاسه بحر و کیسه کان است

مسند عز ذات کامل او

ز آنسوی شهر بند امکان است