وز پر آبی چو بحر عمان است

حقه سر به مهر اهرمن است

خانه در به قفل شیطان است

پیش خصمش که می رود به مغاک

آن تنور جهان به سیل ده است

که محل خروج توفان است

به چرا گله را دگر چه رجوع