هست موقوف غرض رد و قبول و بد و نیک

صبر بر ترک تمنای خودش ناچار است

آرزوها بزدا تا نگری جلوه حسن

که دل بیغرض آیینه بی زنگار است

ورنه خوبست گر اقبال و گر ادبار است

جنس بازارچه عشق نباشد مطلب

دو بضاعت که یکی فخر و دگر یک عار است