هر گوهری که در صدف بحر اخضر است

اعمی ز هم جدا کند اندر اشعه اش

هر نقش پای مور که بر روی جوهر است

ای کز درر فشانی ابر عطای تست

درویشخانه ای که جهان داشت پیش از این

از بخشش تو رشک سرای توانگر است

هر بیوه ای که چرخی و دوکی نهاده پیش