کی در مداد سر نهدش وصف ذات غیر

روزش فروغ اخگر و شب دود مجمر است

جان عدو چو حمله قهرت ز دور دید

با جسم گفت وعده به صحرای محشر است

کلکی که در زلال مدیحت شناور است

از لای منجلاب کجا می خورد فریب

آن ماهیی که جلوه گهش آب کوثر است