بدوز دیده ز مکرش که ریزه سوزن

ز هر چه هست توجه به استخوان دارد

گرت دهد به مثل زال چرخ گرده مهر

چو سگ بر آن ندوی کان ترا زیان دارد

پی هلاک تو اندر میان نان دارد

کسی ز معرکه ها سرخ رو برون آید

که سینه صاف چو تیغ است و یک زبان دارد