لباس عمر عدو را ز مهجه علمش

ز باد فتنه چراغش که در امان دارد

به راه او شکفد غنچه تمنایش

هوای باغ جنان آن که در جهان دارد

نتیجه ایست که از نور مه کتان دارد

تویی که رخش ترا از برای پای انداز

زمانه اطلس نه توی آسمان دارد